کاش بودی و با من از راز وجود می گفتی

اینجا ستاره نیست

اینجا منم که چند قدم عقب تر نشسته ام...

اینجا تویی که دوباره نیستی

و من نبودنت را در این خزان بی سرانجام می نویسم:

کاش بودی...

کاش بودی و با من از راز وجود می گفتی

کاش بودی و مرا تا شک می بردی

کاش آنگونه بودی که می نوشتمت ، می سرودمت و صد باره می خواندمت

اما تو در پشت حصارهای کاغذی ات خیمه زده ای و دوری و ناپیدا